Ansel VS211 Uživatelský manuál stáhnout pdf (Strana 30)

Tijtkortinghe daer bij ghecrighe:

Daer ic huden meer aff zwighe,

Want vesper is over langhe gheluut.

God gheve haer dusentwerff saluut,

Die my den moet te hoghen plach

Doet was misse tijt aenden dach,

dan doelt hij toch zeker wel op zijn eigen nu ver gevorderden leeftijd, in tegenstelling

met de vroegere middaghoogte zijns levens

Zóó, langs dezen weg, zou dus

vesper

later gebruikt kunnen zijn om aan te duiden,

dat de aan een persoon of aan een groep personen toegemeten spanne tijds ten

einde spoedt, dat men zich dus vaardig moet maken om rekening en verantwoording

voor zijn daden af te leggen (verg. Elckerlijc

). Van een eigenlijk ‘uit-’ of ‘grafluiden’

door een vesperklok is dan echter geen sprake, evenmin van een wakker luiden

der consciëntiën, en allerminst van een einde van den dienst! Mij dunkt, de

voorstelling zou door deze opvatting aan helderheid winnen.

Evenwel, men kan, erken ik, de vraag stellen: was deze beeldspraak, deze

vergelijking van het leven bij een dag, van het levenseinde bij den avond, toen ter

tijd wel zóó algemeen bekend, dat Vondel kon meenen de gedachte daaraan reeds

door 't enkele woord

vesper

te wekken? En men kan ook bij deze opvatting de

samenstelling

Geusevesper

toch gezocht, onnatuurlijk en onduidelijk achten. Immers

de titel zou dan moeten beteekenen: ‘lied, waarin de Geuzen, d.i. de

Contra-Remonstranten, er aan herinnerd worden, dat voor hen, d.i. de heerschappij

hunner partij, de dag ten einde neigt, dat hun tijd welhaast voorbij is’; hetgeen

inderdaad wel iets vergt van het begrip onzer voorouders! En ten slotte kan men

het bovengenoemde bezwaar herhalen: dat er in 't geheele gedicht verder eigenlijk

weinig of

1) Waaruit men dus zou opmaken dat Potter niet, naar de gewone voorstelling (zie nog Kalff,

Letterk. I 566), Der Minnen Loop op jongeren leeftijd geschreven heeft; hetgeen dan ook door

Mej. A.L.A. Roessingh, in de eerste stelling achter haar proefschrift: De Vrouw bij de Dietsche

moralisten, geloochend wordt.

2) Waar wel niet van

vesper

, maar toch (vs. 172) van

nae noene

gesproken wordt.

Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Jaargang 34

1 2 ... 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 ... 320 321

Žádné komentáře

Ansel VS211 Uživatelský manuál Strana 30