Ansel VS211 Uživatelský manuál stáhnout pdf (Strana 272)

271

kerke, clusen, outare, provenden, groete iaerghetiden, ende oec daer toe cappelriën

selen die zielen uter hellen vriën.

Dander sijn alle die ghene, dien groet goet van moeder, van vader es bleven, oft

met gherechticheiden hebben sijt daer toe vercreghen; ende om dat si en hebben

kint noch raet

, soe heeten ende bevelensi dat men dat groete overtulleghe goet

sal deylen ende gheven na haer doot den armen, alsi cout sijn na haer live. Dat sijn

vrecke, arme catijve! Als dese lieden den adem wt gheet, es die duvel wel ghereet.

Mij twivelt ende wondert, al hier gheseit, wat menschen die alsoe tot in sijn inde

leeft, ocht hi caritaten heeft.

Die derde sijn die ghene die vele bedevaert loepen, ende wide rennen van lande

te lande om aflaet, nu hier, nu daer, ende vele popelen met lauwer herten uten

lippen metten monde. Deze liede verhoert God selden tenegher stonde, die op

dander side van ghewonten gheer[n]e sweeren, vloeken, parlamenten, vechten,

fol. 186

scelden, lieghen. Dat sijn die ghene die hen selven

bedrieghen! Si roepen wel

hoeghe met luider stemmen van buten: Here God, gheloeft ende gedanct moeti

sijn van alle dies ghi ons verleent.’ Alsoe soudense oec vollec den duvel dancken,

haddense sijns yet te bat, oft eenen quaden mensche, waer dat sake dat hi hen yet

goets gave.

Die vierde sijn alderhande menichfuldeghe ghemeyne lieden, die gherne ten

sermoene ende oec ter kerken loepen rennen ende goede liede lief hebben ende

haers ghebeeds begheeren. Mer op dander side in contrariën van ghewoenten

dicwile in sonden sneven, vallen, ende alsoe opstaen weenen van tiden te tijden,

met selken rouwe. Dese en moghen hen nemmermeer met eeren gheneeren noch

ontdraghen voer doeghen Gods, want si leven altoes in twivelinghen van dootsunden.

Ende alsi eens des iaers den pape te bichten comen, soe segghen si: ‘Here, ic

hebbe gheloghen ende ghesworen; ic en weet niemeer, vraecht mij voert.’ Mer

seker, soude mense ter galghen wert

1) Vervorming van ‘kind noch craet’. (Zie Aant.).

Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Jaargang 34

1 2 ... 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 ... 320 321

Žádné komentáře

Ansel VS211 Uživatelský manuál Strana 272